Ongeluk

“Ik zag een vuurbal op mij afkomen” 

Christian

Het leven van Christian veranderde voorgoed toen hij brandwonden opliep door een ongeluk met bio-ethanol: “Ik deed altijd voorzichtig en toch ging het mis.” Samen met zijn vrouw wilden ze voor het eerst in tijden de houtkachel aanzetten. “We hadden geen aanmaakblokjes.  Dus ik deed wat hout in de kachel met bio-ethanol eroverheen.”

In het begin brandde de kachel en was er nog niets aan de hand. “Ik zat bij de houtkachel tv te kijken, maar merkte dat deze niet helemaal goed brandde.” Christian deed het deurtje open om te kijken wat er aan de hand was en toen ging het mis…

Vuurbal uit de kachel

“Ik deed de deur open en er kwam een vuurbal uit de kachel. Terwijl ik de fles bio-ethanol nog vast had. De vlam belandde in de fles en deze ontplofte. Voor ik het wist, stond ik in brand.” In paniek probeerde hij het vuur uit te krijgen: “Mijn vrouw probeerde het uit te slaan met een stapel kleding, maar dit hielp niet.” Ook door te rollen op de grond, kregen ze het vuur niet uit. Uiteindelijk hebben ze in de keuken met water het vuur uit kunnen krijgen. “Toen heeft mijn vrouw mij onder de douche gezet en 112 gebeld.” 

“Door de adrenaline voelde het net alsof ik van de aarde werd gehaald” 

“Ik werd met de ambulance naar het brandwondencentrum in Groningen gebracht.” Christian heeft nog steeds nare herinneringen aan die rit. “Ik weet nog dat ik veel pijnstillers kreeg. Door de adrenaline voelde het net alsof ik van de aarde werd gehaald.”

Leven na het ongeluk 

Na het ongeluk begon Christian neurotische trekken te krijgen en voelde hij zich nergens meer veilig: “Ik had een honkbalknuppel naast mijn bed liggen. Daarnaast liet ik de honden uit de kennel als bescherming.” Christian heeft toen professionele hulp gezocht, zodat hij het een plekje kon geven. “Ik ben ook gaan sporten om aan mijn zelfvertrouwen te werken.”

“Het heeft zeker een paar jaar geduurd voordat ik mijn leven weer op de rit had”

Het ongeluk is inmiddels 10 jaar geleden. “Het heeft zeker een paar jaar geduurd voordat ik mijn leven weer op de rit had.” Wat hij nog wel lastig vindt, is dat hij er constant mee wordt geconfronteerd. “Als ik bijvoorbeeld in de winkel loop, staren mensen naar mij. Het gebeurt regelmatig dat mensen op een respectloze manier vragen wat er is gebeurd of proberen het ijs te breken met een grap die alleen maar pijn doet. Dat blijft moeilijk.” Maar dankzij de hulp die hij heeft gekregen, kan hij er nu goed mee omgaan en vertelt hij zijn verhaal. Christian wil graag iets meegeven aan anderen die een heftige gebeurtenis hebben meegemaakt: “Zorg dat je het ongeluk voor jezelf hebt verwerkt.”

“De littekens blijven mij aan het ongeluk herinneren”

Zijn vrouw is fotograaf en dat maakt het soms lastig. “Mijn lach is veranderd door de littekens. Dat blijft confronterend.” Waar zij hem nog altijd hetzelfde ziet als voor het ongeluk, is dat voor Christian toch anders. “De littekens blijven mij aan het ongeluk herinneren.”

Geef aan de Nederlandse Brandwonden Stichting…

… en maak het verschil voor brandwondenpatiënten tijdens hun herstel en daarna.

Ja, ik help mee

Eerste hulp