“Ik wil bijdragen aan oplossingen die echt impact hebben.” 

Patiënten die brandwonden of een necrotiserende weke-delen infectie (NWDI) hebben meegemaakt, worden nog altijd geconfronteerd met een lang herstel en vaak blijvende littekens. Daar wil Miranda verandering in brengen. Ze werkt als wetenschapper bij het Burn Research Lab in Beverwijk en ontwikkelt baanbrekende kweekhuid die voor minder littekens moet zorgen. “Mijn ambitie is om bij te dragen aan oplossingen die echt impact hebben op de gezondheid van mensen. Met dit onderzoek wil ik het verschil maken in het leven van patiënten met brandwonden.” 

Momenteel wordt in de behandeling van brandwonden en necrotiserende weke-deleninfecties (NWDI) gebruikgemaakt van huidtransplantaties. Bij grote brandwonden is er soms alleen niet genoeg gezonde huid beschikbaar om de volledige wond te bedekken. Om zo weinig mogelijk donorhuid te gebruiken, wordt dan een klein stukje donorhuid opgerekt.

Huidcellen
Dit heeft volgens Miranda alleen wat nadelen. “Sommige patiënten hebben zo weinig gezonde huid, dat er simpelweg niet genoeg is om de brandwonden te bedekken. Ook ontstaat er schade op de plek waar je de gezonde huid weghaalt. Een ander nadeel is dat deze methode zorgt voor littekens die een grote impact kunnen hebben op het leven van een patiënt. Samen met mijn collega’s wil ik een kweekhuid maken die is gemaakt van de huidcellen van de patiënt zelf. Ook zouden we graag pigmentcellen toevoegen, zodat de huidkleur van de patiënt terugkomt.” 

Om die kweekhuid te ontwikkelen, reist Miranda bijna elke werkdag van haar woonplaats Den Haag naar Beverwijk. “Ik ben vrijwel elke dag in het lab bezig. De ene dag wat langer dan de andere, maar de afwisseling met overleggen en het uitwerken achter de computer, maken het juist interessant.”  

Stap voor stap
In het lab onderzoekt ze dan wat de beste en veiligste manier is om de kweekhuid te maken. “Uit een klein stukje gezonde huid halen we twee soorten cellen: opperhuidcellen en lederhuidcellen. We controleren de kwaliteit van deze cellen en laten ze vervolgens groeien. Dat proces volgen we stap voor stap, zodat we kunnen zien hoe ze zich ontwikkelen. Op basis daarvan kunnen we onze werkwijze aanpassen zodat de kweekhuid voldoet aan de regels en uiteindelijk veilig gebruikt kan worden bij patiënten.”  

Werken in dit vakgebied is volgens Miranda echt bijzonder. “Om een patiënt te helpen terug te keren naar het leven voor het ongeluk, is er samenwerking tussen veel mensen nodig.  Hoewel ik als onderzoeker niet direct met patiënten werk, vind ik het ontzettend waardevol om mijn steentje bij te dragen aan dit proces. Het idee dat mijn onderzoek kan bijdragen aan hun herstel, zodat zij na een zware periode weer verder kunnen met hun leven met zo min mogelijk belemmeringen, geeft mij de motivatie om hiermee door te gaan.” 

Donorhuid
Miranda hoopt met haar onderzoek de zorg voor patiënten flink te verbeteren. “De zorg is natuurlijk al heel goed, maar vaak is er toch nog een groot stuk donorhuid nodig om diepe wonden te behandelen. Met deze studie willen we de hoeveelheid benodigde donorhuid verkleinen, en daarmee ook de kans op littekens en extra operaties verminderen. Daarbij is dit onderzoek niet alleen relevant voor mensen met brandwonden. De kweekhuid kan ook dienen als waardevol model om nieuwe geneesmiddelen op een veilige manier te testen, zonder het gebruik van proefdieren.”