In april ’25 sloeg het noodlot toe bij Corlieke. Ze wilde haar bio-ethanolhaard aansteken, maar er leek niets te gebeuren. Daarom pakte ze een fles bio-ethanol en goot die leeg in de haard. “Toen volgde een enorme explosie. Binnen een seconde stond ik volledig in brand. Mijn muren en gordijnen vatten vlam, maar vooral ík. En mijn dochter van acht zat op de bank en zag het allemaal gebeuren.”
Terwijl Corlieke in brand stond, rende haar dochter gillend naar buiten om hulp te halen. “Zij is degene die mijn leven heeft gered. Zonder haar was de brandweer niet zo snel gekomen.” Corlieke vluchtte naar boven en sprong onder de douche. “Ik trok beneden mijn brandende trui uit, maar mijn broek brandde nog. Onder de douche trok ik die uit. Ik hield de douchekop op mijn buik, hand en benen en dacht: als ik maar blijf koelen.”


Op dat moment kwam een buurman binnen die als hulpverlener een oproep had gekregen. Hij trof Corlieke in paniek onder de douche. “Hij zei: ‘draai je om’. Ik weigerde, want ik stond daar half bloot en voelde me vooral beschaamd. Hij telde tot drie, en toen ik me omdraaide, zei hij dat ik de douche moest uitzetten. Ik dacht die man is gek. Ik sta in brand en hij wil de douche uitzetten! Achteraf hoorde ik dat hij mijn botten kon zien. Maar ik had zelf helemaal niet door hoe erg het was.”
Na de explosie volgde een lange periode van verbandwissels, operaties en huidtransplantaties in het brandwondencentrum in Rotterdam. “Ik noemde de verbandwisselkamer de martelkamer. Het deed zóveel pijn, dat kun je met geen pen beschrijven. En tóch ben ik die mensen zo dankbaar. Ze hebben me erdoorheen gesleept. Echt, ze zijn goud waard.”


Leven na de brand
Het herstel is zwaar en zal nog lang duren, maar Corlieke weigert zich te verstoppen. “Ik had honderden hechtingen, en draag drukkleding en siliconenpleisters. Toch denk ik: volgend jaar loop ik gewoon in bikini. Ik schaam me niet. Dit hoort nu bij mij.”
Ook haar gezin speelt een grote rol. “Mijn dochter zegt dat ik mezelf heb gered onder de douche, maar ik vind dat zij mij heeft gered door hulp te halen. Samen hebben we dit overleefd.”
“Het is van de gekke dat dit legaal te koop is. Ik wil mensen door elkaar schudden: jongens, stop hiermee! Niemand zou ooit moeten meemaken wat ik heb meegemaakt.”
Haar missie
De ervaring heeft Corlieke veranderd. Ze wil mensen waarschuwen, zodat niemand hetzelfde overkomt. “Het is een ongeluk, maar wel een ongeluk dat voorkomen had kunnen worden. Het is onbegrijpelijk dat bio-ethanol nog steeds te koop is. Verbied het, voordat er nog meer mensenlevens verwoest worden.”