“Ik kijk weer vooruit” 

De 23-jarige Amber strijdt terug na vleesetende bacterie. In 2021 werd de Vlaamse plotseling ernstig ziek. Wat begon met een klein wondje op haar bovenarm, bleek het begin van een nachtmerrie: een vleesetende bacterie (necrotiserende weke delen infectie) had zich razendsnel verspreid. “Mijn arm begon op te zwellen. We dachten eerst aan een grote blauwe plek,” vertelt Amber. “Maar het bleek dood weefsel te zijn. Binnen een dag lag ik in coma.” 

In het ziekenhuis werd eerst gedacht aan een compartimentsyndroom, maar tijdens de spoedoperatie ontdekten artsen dat het om necrose (afgestorven huid) ging. Amber werd meteen in coma gebracht, waarna het aangetaste weefsel werd verwijderd. “Ik herinner me weinig van die tijd. Toen ik wakker werd, dacht ik eerst dat ik mijn arm niet meer zou kunnen gebruiken,” vertelt Amber. Uiteindelijk verbleef ze twee maanden in het ziekenhuis. Haar arm kon ze behouden, maar de weg naar herstel was lang. 

Na haar opname begon Amber aan een intensief revalidatieproces. “Ik moest vijf keer per week naar de kinesist (fysiotherapeut). En nu, drie jaar later, ben ik opnieuw begonnen. Doordat ik mezelf verkeerde houdingen heb aangeleerd, kan ik nu mijn arm niet meer strekken. Sommige beperkingen zijn blijvend en onderhoud blijft noodzakelijk. Het is een uitdaging, maar ik geef niet op.”  

Naast het fysieke herstel is ook de mentale impact groot. In België vond Amber weinig ondersteuning. “Veel specialisten waren Franstalig tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis, daarna werd ik telkens doorverwezen door de complexiteit van mijn arm. Ik miste echt een plek om mijn verhaal te delen en vragen te stellen.” 

 Via Facebook kwam Amber in contact met de Nederlandse Brandwonden Stichting. In 2024 nam ze deel aan ScarWars, een lang weekend speciaal voor jongeren tussen de 18 en 25 jaar met brandwonden. “ScarWars was echt een keerpunt. Je bent daar met mensen die je begrijpen zonder dat je alles hoeft uit te leggen. We deden leuke activiteiten, maar voerden ook serieuze gesprekken over littekens, de verzorging ervan en mentale verwerking.” 

Na ScarWars bleef Amber betrokken. Zo bezocht ze ook de NWDI-dag van de Brandwonden Stichting, waar lotgenoten ervaringen en kennis delen over de specifieke bacterie die haar trof. “Ik leerde er dingen die ik nog niet wist, zoals het belang van zonnecrème op littekens en het herkennen van trekkerigheid van de huid.” 

Sporten is voor Amber een uitlaatklep. Ze doet mee aan triathlons en lange fietstochten. “Fietsen geeft me rust, maar door mijn beperkingen kan ik niet goed op mijn stuur leunen. Mijn pols en hand zijn niet meer zo flexibel en stabiel. Daarnaast heeft de arm niet meer dezelfde kracht zoals vroeger.” Om haar passie te blijven uitoefenen, is Amber een crowdfundingactie gestart voor een speciale aanpassing aan haar racefiets: een op maat gemaakte spalk met een kliksysteem en haar rem naar 1 kant plaatsen. “Als ik dat heb, kan ik weer voluit gaan en op een veilige en comfortabele manier genieten van mijn lievelingssport. Elke kleine bijdrage helpt enorm om een stapje dichter bij een volledige aangepaste fiets te komen.  

Wil jij Amber helpen om haar droom op de fiets voort te zetten? Steun haar dan via onderstaande knop.