“Ik stond alleen maar te kijken…”

‘’Ik stond buiten om het nieuwe jaar te vieren, toen het vuurwerk van de buurjongen in mijn jas kwam. Vanuit mijn ooghoek zag ik het vuurwerk door de lucht vliegen. Snel draaide ik mijn hoofd de andere kant op. Via m’n kaak vloog de grondbloem mijn jas in. In paniek rende ik rondjes, tot mijn vader mij naar binnen trok en onder de douche zette. De situatie bleek kritiek.’’

‘’Ik had veel bloed verloren en ik moest een huidtransplantatie ondergaan. Ze hebben huid van mijn bovenbeen gehaald om de wond op mijn borst te bedekken. Ik lag vijf weken in het brandwondencentrum en moest thuis nog weken revalideren. Ik was pas 8 toen het gebeurde, dus ik ben er inmiddels wel aan gewend dat ik een groot litteken op mijn borst heb. Wel word ik continu herinnerd aan het ongeluk, omdat mensen vragen wat er gebeurd is. Ik heb ondertussen leren leven met mijn littekens en aanvaard dat ze nooit meer helemaal weg gaan.”

Bang voor vuurwerk
‘’Ik ben nog wel eens buiten geweest met oud & nieuw, maar ik vond het onwijs eng. Het vuurwerk komt overal vandaan, iedereen heeft gedronken en niemand let op. Als ik mijn verhaal vertel, denken mensen vaak dat ik stom ben geweest. Alsof het mijn eigen schuld is! Het zou prettig zijn als mensen eerst vragen wat er gebeurd is voordat ze een oordeel vellen. Zelf ben ik altijd heel voorzichtig geweest met vuurwerk. Maar dat is dus geen enkele garantie dat je niks overkomt.’’

Een littekenvrije toekomst
“Mijn droom is dat brandwonden in de toekomst geheel genezen. Zodat toekomstige slachtoffers niet meer hoeven te leven met alle gevolgen van littekens. Daar zet ik me graag voor in! En daarbij is onderzoek heel erg belangrijk. Gelukkig investeert de Nederlandse Brandwonden Stichting  veel in wetenschappelijk onderzoek. Want alleen daardoor worden er betere behandeltechnieken voor brandwondenslachtoffers ontwikkeld. Dit kan mensen met brandwonden in de toekomst tientallen pijnlijke operaties besparen. En de littekenvorming enorm verbeteren. Er worden op dit moment grote stappen gezet. Bijvoorbeeld door het kweken van huid uit de eigen cellen van een brandwondenpatiënt. Zo kunnen brandwonden beter genezen en hebben slachtoffers minder problemen door hun littekens.”

0